Jiujitsu

 

Het ontstaan van jiujitsu

Jiujitsu is een vechtkunst waarvan de oorsprong niet geheel te achterhalen is. Het verhaal wil dat deze kunst via het vasteland van Azië, met name India en China door monniken naar Japan werd gebracht. De boeddhistische monniken in China werden menigmaal lastig gevallen door struikrovers en dolende bendes, waardoor zij als vredelievende mensen wel gedwongen waren ongewapende vechtkunst te ontwikkelen om zich in die situaties te kunnen verdedigen.

Deze manier van vechtkunst trok de belangstelling van de oude feodale heersers van Japan en hun samoerai, de kaste der krijgslieden. Hun beweegreden was de effectiviteit en niet de vredelievende afweer tegen bijvoorbeeld rovers. Tegenstanders waren hier dan ook goed geoefende en zwaar bewapende samoerai van vijandige provincies. De kennis omtrent deze methode van vechten werd door de samoerai strikt geheim gehouden. Pas na het openbreken van Japan door de westerse wereld en het afschaffen van de samoerai-kaste stelden de leraren van het jiujitsu hun kennisleer beschikking van iedereen die daarin interesse had. Zo kwam in het begin van deze eeuw jiujitsu als Japanse zelfverdedigingsmethode over naar de Verenigde Staten en Europa, waar het zich al spoedig verbreidde.

 

Wat is jiujitsu dan?

Jiujitsu is de oudste vorm van de Japanse vechtkunsten. Wij beoefenen het als een wijze van zelfverdediging. Jiujitsu is een methode die fysiek zwakke personen in staat stelt sterkere tegenstanders te overwinnen. Dit wordt bereikt door de aanvalskracht te ontwijken en mee te geven en wel zodanig dat men de tegenstander in een positie kan manoeuvreren dat hij door een van de vele technieken kan worden uitgeschakeld.

De technieken bestaan uit klemmen, verwurgingen, werptechnieken, atemi’s (slagen en trappen tegen vitale delen van het lichaam) etc. Technieken, die men ook tegen komt in de wedstrijdsporten judo en karate. Deze sporten zijn dan ook ontstaan uit het jiujitsu.

Sedert enige jaren kent ook het jiujitsu een wedstrijdvorm. Van een echte wedstrijd kan echter nimmer sprake zijn. Het is een demonstratievorm, waarbij waarderingen worden gegeven voor de wijze waarop men zich weet te verdedigen. Hierbij zijn de diverse aanvallen tevoren vastgesteld en bekend. Jiujitsu is en blijft een methode, waarmee men zich in de praktijk, ook tegen gewapende tegenstanders met succes kan verdedigen.

De enorme variatie aan verdedigingstechnieken maakt van elke les een uitdaging. Net als bij judo en aikido wordt er bij jiujitsu ook veel aandacht besteed aan  respect, beleefdheid, hygiëne en houding.

 

Waarom jiujitsu?

Er zijn verschillende redenen waarom iemand jiujitsu beoefend. Het is effectief als zelfverdediging, het is vlug te begrijpen en al effectief vanaf het begin, het is een goede oefening voor de lichamelijke conditie en gezondheid, het geeft een hoge geestelijke vorming, het is aanpasbaar (afweer in verhouding met de aanval), het beoefenen is onder deskundige begeleiding niet gevaarlijk en bovenal is het leuk om lekker bezig te zijn.